Autor: • 4:04 pm• Dziecko, Rozwój dziecka

20-miesięczne dziecko: zabawa na niby, ekrany, żłobek i pierwszy nocnik

20-miesięczne dziecko: zabawa na niby, ekrany, żłobek i nocnik

Dwudziestomiesięczne dziecko to wnikliwy obserwator. Przez cały dzień patrzy, jak mieszasz w garnku, wycierasz stół, rozmawiasz przez telefon, a potem odtwarza to po swojemu: podsuwa misiowi łyżkę, „gotuje” w pustej misce, przykłada pilota do ucha i mówi „halo”. To nie jest przypadkowa zabawa. W tych scenkach maluch ćwiczy myślenie, mowę i rozumienie innych ludzi.

W tym wieku przybywa też decyzji po stronie rodziców: co z bajkami na telefonie, kiedy i jak oddać dziecko do żłobka, czy to już pora na nocnik. Poniżej przechodzimy przez te tematy po kolei, z odwołaniem do zaleceń WHO, CDC, NHS i aktualnych polskich przepisów.

Gdzie jest 20-miesięczniak w rozwoju

Dwudziesty miesiąc leży między dwoma punktami kontrolnymi, które CDC (amerykańskie Centrum Kontroli Chorób) opisuje w swoich listach kamieni milowych: 18 miesięcy i 2 lata. Większość dzieci ma już za sobą umiejętności z listy 18-miesięcznej, a część z listy dwulatka dopiero się pojawia. Rozrzut jest duży i to normalne.

Typowo w okolicy 18. miesiąca dziecko:

  • chodzi samodzielnie, wchodzi na kanapę i z niej schodzi bez pomocy,
  • mówi co najmniej trzy słowa poza „mama” i „tata”,
  • wykonuje proste polecenie bez gestu, np. „daj mi misia”,
  • pokazuje palcem coś ciekawego, żeby zwrócić twoją uwagę,
  • naśladuje prace domowe, np. zamiatanie,
  • pije z kubka bez pokrywki (z drobnymi wpadkami) i próbuje jeść łyżką.

W kierunku drugich urodzin pojawiają się kolejne rzeczy: łączenie dwóch słów („jeszcze mleko”), pokazywanie części ciała na prośbę, bieganie, kopanie piłki, jedzenie łyżką i zabawa kilkoma zabawkami naraz, np. układanie plastikowego jedzenia na talerzyku. Szerzej o tym etapie piszemy w tekstach 18-miesięczne dziecko i 2-letnie dziecko: co powinno umieć.

Waga i wzrost? Tempo przybierania wyraźnie zwalnia w porównaniu z pierwszym rokiem i to oczekiwane. Aktualne wartości centylowe znajdziesz w tabelach dla 20-miesięcznego dziecka, a jak je odczytywać, wyjaśniamy w poradniku o siatkach centylowych.

Miś dostaje zupę, lalka idzie spać: zabawa naśladowcza i symboliczna

Najpierw jest naśladowanie. Dziecko powtarza czynność, którą widzi: zamiata, wyciera, „pisze” na klawiaturze. CDC wymienia kopiowanie prac domowych jako typową umiejętność w 18. miesiącu.

Krok dalej jest zabawa symboliczna, czyli „na niby”. Klocek staje się telefonem, pusty kubek jest pełen herbaty, a lalka „płacze” i trzeba ją utulić. Dziecko musi tu utrzymać w głowie dwie rzeczy naraz: czym przedmiot jest naprawdę i czym jest w zabawie. Wśród umiejętności dwulatka CDC wymienia zabawę kilkoma przedmiotami jednocześnie, właśnie taką jak kładzenie jedzenia na talerz. W praktyce w okolicach 20. miesiąca wiele dzieci zaczyna łączyć proste czynności w krótkie sekwencje: nakarmić misia, wytrzeć mu buzię, położyć go spać.

Jak się do tego włączyć

  • Daj rekwizyty z prawdziwego życia. Plastikowa miska, drewniana łyżka, stary portfel, ścierka, koc dla lalki. CDC w poradach dla rodziców 18-miesięczniaka podsuwa dokładnie to: łyżkę do karmienia pluszaka, lalkę i kocyk.
  • Bądź gościem, nie reżyserem. Gdy dziecko poda ci „kawę”, wypij ją z namaszczeniem i powiedz, że gorąca. Nie poprawiaj, że „przecież kubek jest pusty”.
  • Nazywaj, co się dzieje. „Miś je zupę. Zupa jest gorąca, dmuchamy”. Taki komentarz to darmowa lekcja słownictwa, a dziecko w tym wieku chłonie nowe słowa w kontekście.
  • Dorzucaj jeden element. Jeśli lalka już zjadła, zapytaj, czy teraz pójdzie się kąpać. Rozszerzasz scenkę, ale decyzję zostawiasz dziecku.
  • Pozwól pomagać w domu. Wkładanie skarpetek do pralki, wycieranie stołu, mieszanie ciasta. Dla malucha to ta sama zabawa, tylko „na serio”.

Kiedy zwrócić uwagę: jeśli dziecko w ogóle nie naśladuje codziennych czynności, nie pokazuje palcem rzeczy, które je interesują, i nie sprawdza twojej reakcji, warto o tym powiedzieć pediatrze. Pojedynczy brak nie przesądza o niczym, ale CDC przy takich obawach zaleca rozmowę z lekarzem i pytanie o ocenę rozwoju, bez czekania.

Ekrany przed drugimi urodzinami

To jeden z tematów, w których zalecenia są dość zgodne, a codzienność bardzo trudna.

  • WHO w wytycznych z 2019 roku pisze, że dla dzieci w wieku jednego roku siedzący czas przed ekranem (telewizja, bajki, gry) nie jest zalecany. Dla dwulatków: nie więcej niż godzina dziennie, a mniej znaczy lepiej.
  • AAP (Amerykańska Akademia Pediatrii) poniżej 18. miesiąca zaleca unikanie ekranów z wyjątkiem rozmów wideo z bliskimi. Między 18. a 24. miesiącem dopuszcza krótkie, dobrej jakości treści, ale oglądane razem z dorosłym, który komentuje i łączy to, co na ekranie, z prawdziwym światem.

Dlaczego to ma znaczenie akurat teraz? Dwudziestomiesięczniak uczy się mowy przede wszystkim w rozmowie, w której ktoś na niego reaguje. Bajka nie odpowiada na jego „o, pies!”. WHO zwraca też uwagę, że dziecko w wieku 1–2 lat potrzebuje co najmniej 180 minut różnorodnej aktywności fizycznej dziennie i 11–14 godzin snu (z drzemkami). Każda godzina przed ekranem zabiera czas, który mógłby pójść na ruch, zabawę albo sen.

Co realnie da się zrobić

  • Rozmowy wideo z dziadkami to nie problem. To kontakt z prawdziwą osobą, która odpowiada.
  • Jeśli bajka, to razem i krótko. Siedź obok, nazywaj, co widzicie („gdzie jest kot?”), potem wróćcie do zabawy.
  • Bez ekranu przy jedzeniu i przed snem. Posiłek z bajką to posiłek bez rozmowy i bez uwagi na sygnały sytości.
  • Telefon nie jako jedyny „uspokajacz”. W kryzysie (kolejka u lekarza, długa podróż) zdarza się każdemu. Gorzej, gdy to jedyny sposób na każdą złość.
  • Zwróć uwagę na telewizor „w tle”. Włączony cały dzień, nawet gdy nikt nie patrzy, też odciąga uwagę dziecka i dorosłych.

Żłobek: jak przygotować dziecko i ile trwa adaptacja

Wiele dzieci idzie do żłobka właśnie w drugim roku życia. Adaptacja to zwykle kilka tygodni stopniowego oswajania, a nie jeden dzień.

Przed pierwszym dniem

  • Odwiedźcie żłobek razem. Wiele placówek organizuje dni otwarte albo wizyty adaptacyjne, na których dziecko bawi się w sali, a rodzic jest obok.
  • Mów o żłobku spokojnie i konkretnie. Bez obiecywania, że „będzie super”, ale też bez straszenia. Nazwij miejsca: sala, łazienka, leżaczki.
  • Przesuwaj rytm dnia. Jeśli w żłobku obiad jest o 11, a drzemka o 12, kilka tygodni wcześniej zacznij zbliżać do tego domowy plan.
  • Ćwicz samodzielność bez presji. Picie z kubka, próby jedzenia łyżką, pomaganie przy ubieraniu. Im więcej dziecko zrobi samo, tym pewniej czuje się w grupie.
  • Opowiedz opiekunkom o dziecku. Jak zasypia, jakie ma słowa na picie, siku czy przytulankę, co je uspokaja.
  • Sprawdź szczepienia. Program Szczepień Ochronnych na 2027 rok przewiduje szczepienie przeciw ospie wietrznej jako obowiązkowe (i bezpłatne) dla dzieci przebywających lub zakwalifikowanych do pobytu w żłobku lub klubie dziecięcym, które nie chorowały na ospę. Zapytaj o nie w przychodni z wyprzedzeniem. Przy okazji upewnij się, że dziecko ma dawkę przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi zaplanowaną w PSO na 16.–18. miesiąc życia.

Jak przebiega adaptacja

Najczęściej czas pobytu wydłuża się stopniowo: najpierw krótko i z rodzicem w sali, potem rodzic wychodzi na chwilę, potem na dłużej, a na końcu dochodzi drzemka. Dobrze to widać na przykładzie harmonogramu warszawskiego Żłobka nr 45:

  • przez pierwsze cztery dni rodzic jest z dzieckiem w grupie około 2–3 godzin,
  • od szóstego dnia dziecko zostaje samo na mniej więcej 1–2 godziny, a potem czas się wydłuża, w porozumieniu z rodzicem,
  • leżakowanie to ostatni etap: dziecko zostaje na drzemkę, gdy w ciągu dnia już się bawi, je i pije,
  • przez pierwsze trzy tygodnie rodzic ma być pod telefonem, gotowy odebrać dziecko wcześniej.

Zaplanuj więc co najmniej trzy tygodnie elastycznego czasu, a najlepiej zapas. Żłobek zaznacza, że u części dzieci adaptacja trwa dłużej, a po dłuższej przerwie (choroba, urlop) może zacząć się od nowa. Dlatego, jeśli to możliwe, nie rób dziecku przerw w pierwszych tygodniach.

Co jest normalne

Płacz przy rozstaniu, nawet przez kilka tygodni, to typowa reakcja dziecka w wieku, w którym silnie przeżywa rozłąkę z najbliższymi. Opiekunki traktują jako dobry znak, gdy dziecko daje się uspokoić po rozstaniu, zaczyna jeść i pić w żłobku i szuka z nimi kontaktu. W domu może być bardziej marudne, zmęczone i bardziej „wisieć” na rodzicu, a w żłobku na początku często śpi krótko i się wybudza. Pojawiają się też częstsze infekcje, bo w grupie dziecko styka się z wieloma nowymi wirusami. Jeśli jednak po kilku tygodniach dziecko dalej przez większość dnia płacze, nie je, nie śpi albo wyraźnie traci umiejętności, które miało, porozmawiaj z opiekunkami i z pediatrą.

Pożegnanie: kilka zasad

  • Żegnaj się krótko i ciepło. Długie przeciąganie zwykle przedłuża płacz.
  • Nie wychodź ukradkiem, gdy dziecko się zagapi. To podkopuje zaufanie.
  • Mów, kiedy wrócisz, językiem dnia dziecka: „po obiedzie”, „po spaniu”, a nie „po pracy”.
  • Nie wracaj do sali po pożegnaniu.
  • Pozwól zabrać przytulankę lub coś twojego, jeśli żłobek się zgadza.

Nocnik: pierwsze sygnały, bez pośpiechu

Dwadzieścia miesięcy to wiek, w którym u części dzieci pojawiają się pierwsze oznaki gotowości do nauki korzystania z nocnika, a u wielu jeszcze nie. NHS podaje, że prawie wszystkie dzieci można nauczyć korzystania z nocnika między 18. miesiącem a 2,5 rokiem życia. Brytyjskie lokalne służby zdrowia piszą, że dzieci zwykle pokazują gotowość między 18. miesiącem a 3. rokiem życia. To szerokie okno i nie ma jednej „właściwej” daty.

Sygnały, które wymieniają poradniki NHS:

  • dziecko zauważa, że robi siku lub kupę, albo daje znać, że zaraz zrobi (wierci się, cichnie, robi minę, chowa się w kąt),
  • mówi albo pokazuje, że pielucha jest mokra,
  • zostaje suche przez 1–2 godziny lub dłużej,
  • potrafi samo usiąść na nocniku i z niego wstać,
  • interesuje się toaletą, chodzi za rodzicem do łazienki.

Jeśli widzisz te sygnały, możesz zacząć łagodnie: postaw nocnik w łazience, pozwól na nim posiedzieć w ubraniu, czytajcie książeczkę o nocniku, sadzaj dziecko na kilka minut po posiłku albo po drzemce. Bez kar, bez długiego siedzenia „aż coś zrobi”. NHS podkreśla, że wpadki zdarzają się większości dzieci, a reakcja rodzica powinna być spokojna: posprzątać razem i iść dalej. Najpierw uczy się suchości w dzień. Noc przychodzi zwykle sama, później.

Jeśli dziecko się buntuje albo nic się nie dzieje, zrób kilka tygodni przerwy i spróbuj ponownie. To znak, że jeszcze nie pora, a nie porażka. Unikaj też startu w okresie dużych zmian, np. tuż przed adaptacją w żłobku, przeprowadzką czy narodzinami rodzeństwa.

Kiedy porozmawiać z pediatrą

Najbliższy profilaktyczny bilans zdrowia wg rozporządzenia w sprawie podstawowej opieki zdrowotnej przypada na 2 lata. Lekarz oceni wtedy m.in. rozwój fizyczny i psychomotoryczny, rozwój mowy, słuch, wykona test w kierunku zeza i zmierzy ciśnienie. Nie musisz jednak czekać do bilansu, jeśli coś cię niepokoi. Umów wizytę wcześniej, gdy 20-miesięczne dziecko:

  • traci umiejętności, które już miało (słowa, gesty, chodzenie) – to zawsze powód do wizyty,
  • nie chodzi samodzielnie,
  • nie mówi żadnych słów albo mówi mniej niż trzy słowa poza „mama” i „tata”,
  • nie pokazuje palcem i nie wykonuje prostych poleceń, np. „daj piłkę”,
  • nie interesuje się innymi ludźmi, nie sprawdza, czy jesteś w pobliżu, i nie pokazuje ci rzeczy, które je ciekawią,
  • w ogóle nie naśladuje codziennych czynności.

Opowiedz lekarzowi konkretnie, co dziecko robi, a czego nie. Pomaga lista sytuacji albo krótkie nagranie z domu.

Najczęstsze pytania

Ile słów powinno mówić 20-miesięczne dziecko?

Nie ma jednej liczby. Wg CDC w okolicy 18. miesiąca typowe są co najmniej trzy słowa poza „mama” i „tata”, a do drugich urodzin dziecko zaczyna łączyć dwa słowa. W 20. miesiącu wiele dzieci mówi kilkanaście lub kilkadziesiąt słów, ale rozrzut jest duży. Ważniejsze od liczenia jest to, czy dziecko rozumie proste polecenia, pokazuje palcem i próbuje się porozumiewać.

Czy 20-miesięczne dziecko może oglądać bajki?

WHO nie zaleca siedzącego czasu przed ekranem przed drugimi urodzinami. AAP od 18. miesiąca dopuszcza krótkie, dobre treści oglądane razem z dorosłym. Rozmowy wideo z bliskimi są w porządku. Jeśli bajka się zdarza, niech będzie krótka i wspólna, a nie przy jedzeniu i przed snem.

Ile trwa adaptacja w żłobku?

Zwykle kilka tygodni stopniowego wydłużania pobytu. Przykładowo warszawskie żłobki proszą rodziców o dyspozycyjność przez pierwsze trzy tygodnie, a drzemka w żłobku przychodzi na samym końcu. U części dzieci trwa to dłużej, a po chorobie czy urlopie adaptacja może zacząć się od nowa. Płacz przy rozstaniu w pierwszych tygodniach jest częsty.

Czy 20 miesięcy to dobry wiek na odpieluchowanie?

Może być, jeśli dziecko pokazuje sygnały gotowości: zauważa siku i kupę, wytrzymuje sucho 1–2 godziny, potrafi samo usiąść na nocniku. Jeśli ich nie ma, nic się nie stało. Wiele dzieci pokazuje gotowość dopiero po drugich urodzinach, a naciskanie zwykle tylko utrudnia naukę.

Czy 20-miesięczne dziecko musi iść na bilans?

Nie. W rozporządzeniu o świadczeniach POZ po badaniu w 12. miesiącu kolejny bilans zdrowia przypada na 2 lata. W międzyczasie dziecko odwiedza przychodnię przy szczepieniach i zawsze wtedy, gdy coś cię niepokoi.

Źródła

Rozwój dziecka krok po kroku: 1 mies. · 2 mies. · 3 mies. · 4 mies. · 5 mies. · 6 mies. · 7 mies. · 8 mies. · 9 mies. · 10 mies. · 11 mies. · 12 mies. · 13 mies. · 14 mies. · 15 mies. · 16 mies. · 17 mies. · 18 mies. · 19 mies. · 20 mies. · 21 mies. · 22 mies. · 23 mies. · 2 lata · 2,5 roku · 3 lata · 4 lata · 5 lat · 6 lat · 7 lat · 8 lat · 9 lat · 10 lat · 11 lat · 12 lat · 13 lat · 14 lat · 15 lat · 16 lat · 17 lat
Last modified: 18 listopada, 2026
Close Search Window
Close